برف روی خط استوا

يک عالمه راه کمی بیراه

با يک عالمه فاصله از خودم انتظار دارم به تو برسم

من از اولش هم همه ی آرزو هايم محال بودند

حالا می گويی چه کنم ؟

چه کنم که به تو که می رسم از دور دوباره لجبازی اش گل نکند

به ساز کدامتان برقصم ؟

به ساز منطق اين همه فاصله

يا قلب لجبازم

یا تو يا من يا آرزوهايم ؟


***

من به هر حال دارم به بيراهه می روم

همراهی ام که می کنی

بيراهه به شاهراه و

مرا به راه خودم که رها می کنی

بيراهه به گمراهی

                   ختم می شود




   + مهدیه لطیفی ; ۱٢:۳٦ ‎ب.ظ ; ۱۸ خرداد ۱۳۸٤
comment نظرات ()