برف روی خط استوا

تنها خود تو

از وقتی عشق به من آموختی

از روزی که شعر بر لبانم ريختی

رنگ نقش هايم

سياهی کاغذ هايم

همه از آن توست

تو راه را بر همه ی سوژه های عالم بسته ای !

 

***

طعم لبانم از بوسه هايت که نه

از وسوسه ی نفس هايت که نه  

تنها از خود توست !

   + مهدیه لطیفی ; ٧:٥٤ ‎ب.ظ ; ۱٦ بهمن ۱۳۸۳
comment نظرات ()