برف روی خط استوا

این در و آن در

به این در و آن در می زنم
یکی از این درها
رو به آغوش تو باز شود شاید
و سرانگشتانم
تنت را
نت به نت
بنوازند باید

هیزم بر آتش ِ نابودی ام نینداز
من آب از سرم گذشته است!

در به در ات می شوم
گور به گور اما نمی شوم
برای مُردن فرصت زیاد است
باید تو را
زندگی کرد

   + مهدیه لطیفی ; ۱:٠۸ ‎ق.ظ ; ٢ بهمن ۱۳٩٢