برف روی خط استوا

خستگی همیشه به کوه کندن نیست

خستگی همیشه به کوه کندن نیست
خستگی گاهی همین حسی ست
که بعد از هزار بار یک حرف را به کسی زدن
داری
وقتی نشنیده است!
وقتی سوار شده است
...
و سوت آغاز حرکت قطار
همان سوت پایان بازی ست
.
.
.
پ.ن: با اندکی تغییر در شعری از روزها پیش، که اتفاقا برای همین روزهاست

   + مهدیه لطیفی ; ۱٠:٠٢ ‎ب.ظ ; ٢۸ امرداد ۱۳٩٢