برف روی خط استوا

نایاب ترین بهانه

بهانه تا بخواهی برای گریستن داریم و

دلیل های زیاد

برای سر رفتن و از صحنه رفتن

میان این همه گلایه و بی شعری

حالا تویی که می آیی و می خواهی

سرودی از ادامه ی راه بخواهی و

بهانه ای شوی تا ما هم بمانیم  

وقتی روزنه می شوی در تاریکی

دیگر دستمان به جایی بند است

تا دست کم این بار را هم

از نفس نیفتیم !

   + مهدیه لطیفی ; ٢:٤۱ ‎ق.ظ ; ٦ آبان ۱۳۸۳
comment نظرات ()