برف روی خط استوا

تو همان هشت دقیقه ای

برای هر که ابر را
به آفتاب
و رویا را
به لبه های تیز ِ واقعیت
که بی رحمانه می بُرند
ترجیح می دهد
تو همان هشت دقیقه ای
که قرص خورشید
آرام
آرام
در دریا حل می شود

می بینی؟
تو قرار نیست شاعر باشی
تو همین که نفس بکشی
روی گردن من
حق شاعری ات را
بر گردن دنیا گذاشته ای!

   + مهدیه لطیفی ; ٤:۳٠ ‎ق.ظ ; ۱٥ امرداد ۱۳٩٢