برف روی خط استوا

سطلی کلمه بر شعر

رنگ ها بی کم و کاست اند
کلمات کم می آورند
کاش می شد
مثل نقاش های دیوانه
سطلی کلمه بر شعر بپاشانم بی فکر
...
راستی می دانستی
احساسم اگر بی پرده خودش باشد
هیچ کس نمی شناسد ام دیگر!؟
نه مادرم
نه خدا
و نه تو

   + مهدیه لطیفی ; ۱:٤۸ ‎ب.ظ ; ۱۳ اردیبهشت ۱۳٩٢