برف روی خط استوا

تضمین ِ دوباره آفرینش

جهان به خاکِ سیاه نشسته است
دوست داشتنت اما
تضمین  دوباره ی رویش است
تضمین دوباره ی آفرینش

همین که از راه می رسی
عسل جاری می شود در رودهای بهشتی که بی شک نیست
و شیطانی که نیست
تعظیم می کند به انسانی که تویی!

   + مهدیه لطیفی ; ٥:٢٠ ‎ق.ظ ; ٢۳ شهریور ۱۳٩۱