برف روی خط استوا

مثل پنجره

تو به سبک و سياق پنجره ها می مانی

که ميزبان هزار ساله ی پرستوهای عشقند هنوز

تا پناهی شان باشند هوای بيرون خانه را

وقتی که زمستان چتر است بر آشيانشان

                    

تو به سبک و سياق پنجره ها هر از چند گاهی در شعر

مترادف غروب و انتظار می شوی

تا سواری ديرينه رفته ر ا بدرقه باشی

 

 

   + مهدیه لطیفی ; ٢:٢۸ ‎ق.ظ ; ٢٠ اردیبهشت ۱۳۸۳
comment نظرات ()