برف روی خط استوا

ساعتم خوابه و خودم مرده م

صبح ِ غم، ظهر ِ غصه، عصر ِ یقین
به شب ِ غمزده، شب ِ غمگین
جرم ِ ما از سپیده گفنن نیست
جرم ِ ما فکر کردن است. همین

فکر کردن به ضجه های دو مشت
فکر کردن به غم که ما رو کشت
فکر کردن به بغض های زیاد
فکر کردن به چشم های درشت

چشم هایی به وسعت ِ گریه
بغض هایی به قدرت ِ گریه
نصفه شب، صبح، ظهر، عصر، غروب
دست ِ من نیست ساعت ِ گریه

دست ِ من نیست اینکه این پاییز
جوجه هامو هنوز نشمرده م
کبک ِ روحم خروس می خونه
ساعتم خوابه و خودم مرده م

                                        سبحان گنجی

 

 

پ.ن: دانلود کرده و در صورت امکان خودکشی نکنید

   + مهدیه لطیفی ; ۳:٢۱ ‎ب.ظ ; ۱ خرداد ۱۳٩٠