برف روی خط استوا

راس ساعت دو صفر و دو صفر دقیقه

گم شده ای
راس ساعت دو صفر و دو صفر دقیقه
که پیدا شوی شاید
نگرانی ام از نیمه شب است و سرما
و تابلوهایی که نکند با باد چرخیده باشند!
پیاده رو ها را به کفش هایت مبتلا نکن
بگذار پا نخورده بماند این برف
و به راه های بهتری فکر کن
مثلا
همین جا توی آغوش من هم
می شود گم شوی
راس هر ساعتی که دلت خواست
که پیدا شوی شاید

   + مهدیه لطیفی ; ۱:۳٠ ‎ق.ظ ; ٢٠ دی ۱۳۸٩