برف روی خط استوا

گاهی دست ما نیست

جهان گاهی
از مدار عزم ما
که عزم کرده ایم
فنجان های قهوه های تلخ ِ به تلخی نوشیده شده را
بشوییم و
دوباره ساز سلام هایمان را کوک کنیم
به بیرون پرت می شود
و همه چیز به اشتباه
لنگان لنگان و ناگزیر
ادامه می دهند به راه خود

   + مهدیه لطیفی ; ۱٢:٢٧ ‎ب.ظ ; ٦ اردیبهشت ۱۳۸٩