برف روی خط استوا

پنجره های وامانده

هزار پنجره وامانده بود...
و هزار پرنده دیگر نمی خواندند...
که در شبی که من از یاد می روم
چلچه ها خاموش
قمریان مرده
و یا کریم ها خانه خرابند

   + مهدیه لطیفی ; ۳:۱٩ ‎ق.ظ ; ٢۸ آذر ۱۳۸٢
comment نظرات ()