برف روی خط استوا

بانوی باران

من بانوی باران

من آخرین خط آرزوهای مردی ام که

پنجره را می فهمد

سایه ام روی دیوار شبیه خودم نیست

شبیه دلی ست که

به ترانه ای می میرد

به بوسه ای زنده می شود

   + مهدیه لطیفی ; ٤:٢٤ ‎ق.ظ ; ٢٧ فروردین ۱۳۸٦