برف روی خط استوا

می خواهم همين جوری بمانم

عادت کرده ام

باران بنوشم

صندلی ام را با تاب عوضی بگیرم

و داستان های مردی که نمی شناسیدش را بخوانم

انقدر یاد من نیندازید

که نفرت

رنگی ترین لغت شعرهای امروز است

عادت کرده ام رویایی

همین جوری

و ناباور بمانم ...

   + مهدیه لطیفی ; ٦:۳٢ ‎ب.ظ ; ۱٧ شهریور ۱۳۸٥