برف روی خط استوا

طعم گس خورشید

بی مزه تر از این نمی شد دیگر

که تو نیامده بروی و

از شیرینی خندیدنت تا تلخی رفتنت

تنها همه چیز به قیمت دل شوری من تمام شود

و حالا

همه ی ظرف ها پر از طعم تند گریه باشد و

همه ی در و دیوار

پر از طعم گس خورشید ، لا به لای هر خطی

   + مهدیه لطیفی ; ۱:٥٩ ‎ب.ظ ; ٥ شهریور ۱۳۸٤
comment نظرات ()