برف روی خط استوا

پس است

پس است هوا
که جان داد بر شعله
شاپرک
و تو
ککت هم نگزید

   + مهدیه لطیفی ; ۱٠:۳۱ ‎ق.ظ ; ٢٠ اسفند ۱۳۸۸

لالایی خواندن یاد بگیر

عاشق که می شوی
لالایی خواندن هم یاد بگیر!
شب های باقیمانده ی عمرت
به این سادگی ها
صبح نخواهند شد.

   + مهدیه لطیفی ; ۱۱:۳۳ ‎ب.ظ ; ۱٠ اسفند ۱۳۸۸

منظره

پر می کشند
ساکت تر از من
مرغان دریایی
از منظره ی رفتنت
تا منظره ی نیامدنت

 

 

پ.ن: درک واژه ی درک کار هر کسی نیست!

   + مهدیه لطیفی ; ۱٢:٠۱ ‎ب.ظ ; ٩ اسفند ۱۳۸۸

شعرم کجا بود!

شعرم کجا بود دیگر!
واژه ها هم نم می کشند
وقتی هوا چنان از نفس های تو سنگین است
که خواب و خوراک ندارد کسی در من!

 

 

پ.ن: گفتی می آیی
       و یاد اخبار هواشناسی افتادم
       که لذت باران های بی هنگام را می برد
       گفتی می آیی
       و یاد تمام روزهایی افتادم
       که بیهوده چتر برداشته بودم

                                                        "سینا علیمحمدی"

   + مهدیه لطیفی ; ٧:٢٧ ‎ب.ظ ; ٧ اسفند ۱۳۸۸